Martin Harníček (ur. 27 marca 1952 w Pradze) – czeski prozaik, sygnatariusz Karty 77. Autor utworów o charakterze dystopijnym i antytotalitarnym, publikowanych m.in. w samizdacie. Od 1983 mieszka w Niemczech.
Życiorys Pochodzi z rodziny związanej z teatrem. Jego ojciec, Miroslav Harníček, był sekretarzem praskiego Divadla ABC, a matka aktorką teatru objazdowego. Po ukończeniu szkoły podstawowej pracował jako pomocniczy pracownik służby zdrowia w Bohnicach, a następnie uczył się w średniej szkole medycznej, w której zdał maturę w 1970 roku. Później pracował jako sanitariusz w szpitalu w Pradze.
Był sygnatariuszem Karty 77. W 1983 roku wyemigrował do Republiki Federalnej Niemiec. Zamieszkał w Haar pod Monachium, gdzie początkowo pracował jako sanitariusz, a następnie jako gerontopsychoterapeuta.
Twórczość Utwory Harníčka ukazywały się w czechosłowackim samizdacie, m.in. w serii wydawniczej Popelnice. Opublikowano w niej prozy Strýček (1975), Sedmá rezervace (1982), Já, bratři, O Albínovi oraz Pozemek (1983). O Albínovi ukazało się także drukiem w Toronto w 1981 roku, w jednym tomie z utworem Maso.