Kiedy w przestrzeni publicznej pojawiły się kontrowersje wokół prac Ardaya, w liście otwartym do minister Jacqui Smith twierdził on, że „grożono mu nożem, napadnięto fizycznie i opluto; grożono mu gwałtem i śmiercią; wysyłano mu pocztą banany i pociski, a do jego domu rodzinnego wysyłano substancje żrące i okaleczone zwierzęta”. Dwukrotnie na kampusie miał mu grozić zamaskowany napastnik, w drugim przypadku z użyciem noża. Po pierwszej skardze, uniwersytet zainstalował dodatkowy monitoring, a w biurze Ardaya przycisk do wzywania pomocy, który ten miał uruchomić w czasie drugiego incydentu, jednak ochrona wydziału nie zareagowała. Nikt inny nie widział żadnego intruza w budynku, nie zarejestrowały go też kamery monitoringu. Po rzekomej napaści Arday nie zgłosił jej nigdzie, a dwie godziny po niej prowadził obronę doktorską. Rzecznik Uniwersytetu Cambridge oświadczył, że po zawiadomieniu uniwersytet wzmocnił monitoring, filtrowanie poczty i zaktualizował protokoły bezpieczeństwa.