Adam Zbigniew Pawłowski (ur. 1927 we Lwowie, zm. 14 października 2025) – polski profesor nauk technicznych i inżynier budownictwa, wykładowca oraz dziekan Wydziału Architektury Politechniki Warszawskiej w latach 1981–1987. Członek Stowarzyszenia Architektów Polskich, ekspert UNESCO w latach 1985-1988. Specjalizował się w dziedzinie konstrukcji budowlanych.

Życiorys Dzieciństwo spędził we Lwowie. Swoje nastoletnie lata związał z Zamościem, gdzie podjął naukę w Liceum Męskim (obecnym I Liceum Ogólnokształcącym im. Hetmana Jana Zamoyskiego), które ukończył w 1947 roku.

Po wyjeździe z Zamościa osiedlił się w Warszawie i rozpoczął studia na Politechnice Warszawskiej, które ukończył w 1952. Później związał z nią całe swoje życie zawodowe i naukowe. Przez ponad 50 lat pracował jako wykładowca tej uczelni, kształcąc nowe pokolenia architektów i inżynierów. Stworzył autorską szkołę naukową zajmującą się projektowaniem konstrukcji. W 1982 uzyskał tytuł profesora nauk technicznych. W latach 1981–1987 pełnił funkcję dziekana Wydziału Architektury PW, a w latach 1992–2007 kierował Katedrą Projektowania Konstrukcji. W trakcie swojej kariery akademickiej był promotorem 13 przewodów doktorskich oraz wielokrotnym recenzentem prac doktorskich, habilitacyjnych i profesorskich.