Młyn w Krupce (dawniej w Kamionce, również młyn Kamionka-Krupka lub Krupka-Piaski) – drewniany młyn wodny w dorzeczu Prosny wybudowany w pierwszych latach XX w. w osadzie Krupka (obecnie przysiółek wsi Piaski) w powiecie wieruszowskim, w województwie łódzkim. Obiekt wpisany do ewidencji zabytków gminy Bolesławiec.
Historia Młyny wodne w tej lokalizacji istniały od bardzo dawna. Obecnie istniejący młyn został wybudowany w pierwszych latach XX w. Jest to budynek drewniany, dwupiętrowy z dachem dwuspadowym krytym papą, usytuowany częściowo na lądzie, a częściowo na palach nad wodą. Posiada urządzenia wodne: jaz, zastawki, podgródki i upust wodny. Początkowo był zasilany kołem wodnym podsiębiernym i wyposażony w 2 pary kamieni francuskich i żubrownik na kamienie śląskie. Około 1930 r. zainstalowano w młynie turbinę wodną, a także śrutownik na kamienie francuskie i nowsze urządzenia czyszczące. Moc przemiałowa w okresie międzywojennym wynosiła ok. 1,5-2 tony zboża na dobę. W 1931 r. właścicielem młyna został Antoni Pilarski, major Wojska Polskiego oraz sędzia w Wieruszowie. Młyn prowadzony był następnie przez najemnych młynarzy. W latach 40. XX w. wybudowano piec chlebowy, który pełnił również funkcję grzewczą.