Wieczny Grunwald. Powieść zza końca czasów – powieść Szczepana Twardocha, wydana po raz pierwszy w 2010 roku przez Narodowe Centrum Kultury w serii „Zwrotnice czasu. Historie alternatywne”, związanej z 600. rocznicą bitwy pod Grunwaldem. Łączy elementy fantastyki, historii alternatywnej i powieści historycznej z refleksją nad tożsamością narodową, stosunkami polsko-niemieckimi, przemocą i mitami narodowymi.
Głównym bohaterem i narratorem jest Paszko, nieślubny syn Kazimierza Wielkiego i Niemki, który ginie w bitwie pod Grunwaldem, lecz zachowuje świadomość kolejnych swoich wcieleń w alternatywnych wersjach przeszłości i przyszłości. Powracający w nich konflikt polsko-niemiecki przybiera ostatecznie postać futurystycznego „Wiecznego Grunwaldu”, w którym polskość i niemieckość zostają dosłownie ucieleśnione w niekończącej się walce.
Powieść spotkała się przeważnie z pozytywnym przyjęciem krytyków, którzy zwracali uwagę m.in. na jej eksperymentalną konstrukcję i język oraz problematykę narodowej tożsamości. Część recenzentów uznała ją za przełomową w twórczości Twardocha. W 2011 roku otrzymała wyróżnienie jury Nagrody Literackiej im. Józefa Mackiewicza oraz została nominowana do Nagrody Fandomu Polskiego im. Janusza A.