Kazimierz Starski – postać literacka, drugoplanowy bohater powieści Lalka Bolesława Prusa. Jest zadłużonym arystokratą, kuzynem Izabeli Łęckiej, prowadzącym życie podporządkowane podróżom, rozrywkom i romansom. W powieści stanowi jeden z przykładów krytykowanej przez Prusa warstwy arystokratycznej, a zarazem reprezentuje otwarcie materialistyczne podejście do życia, małżeństwa i stosunków społecznych.
Starski odgrywa istotną rolę w głównym wątku uczuciowym Lalki. Choć Izabela zaręcza się ze Stanisławem Wokulskim, utrzymuje ze Starskim bliską relację, której rzeczywisty charakter pozostaje w powieści częściowo niedookreślony. Podsłuchana przez Wokulskiego rozmowa Izabeli i Starskiego w pociągu prowadzi bohatera do przekonania, że narzeczona nigdy go nie kochała, i staje się jednym z bezpośrednich impulsów jego późniejszego kryzysu.
W interpretacjach literaturoznawczych Starski jest przedstawiany zarówno jako uwodziciel i przedstawiciel zdemoralizowanej arystokracji, jak i jako bohater formułujący zaskakująco konsekwentną pochwałę pieniądza.