Według Magdaleny Rudkowskiej, w powieści Starski reprezentuje karykaturalną, ale społecznie rozpoznawalną męskość „samca-zdobywcy” - uwodziciela, zdobywcy, człowieka swobodnego seksualnie i samca potwierdzającego swoją pozycję poprzez kolejne podboje. Jest on przeciwieństwem emocjonalnego, romantycznego w swoich uczuciach Wokulskiego. Mimo pogardy dla Starskiego Wokulski w niektórych sytuacjach pragnie postępować podobnie jak on, co według badaczki świadczy o stopniu przyswojenia przez Wokulskiego reguł arystokratycznej gry, której zasady bardzo dobrze opanował Starski.
Paweł Tomczok analizując poglądy Starskiego dostrzega, że ten swoją epokę postrzega przez perspektywę pieniędzy. Starski jawnie popiera małżeństwa dla majątku, nie zgadza się z obłudną pogardą pieniędzy, posuwa się nawet do stwierdzenia, że to na pieniądzach wyrosły wolność osobista, nauka, sztuka oraz miłość. Tomczok ocenia poglądy Starskiego jako dość racjonalne, gdyż pieniądz został sprowadzony do spiżarni czasu, w której można odłożyć pracę i zapewnić sobie czas na wolność, naukę, sztukę czy miłość.