Franciszek Dworniczek (ur. 31 marca 1879 w Libiążu Wielkim, zm. 18 lipca 1923 k. Wysokiego Brzegu) – starszy sierżant Wojska Polskiego, działacz niepodległościowy, kawaler Orderu Virtuti Militari.

Życiorys Syn Ignacego i Teresy z domu Opitkoń urodzony 31 marca 1879 w Libiążu Wielkim, w ówczesnym powiecie chrzanowskim Królestwa Galicji i Lodomerii. Miał siostrę Magdalenę, zamężną Gębołyś i trzech braci: Jana, Wojciecha i Józefa. Po ukończeniu czterech klas szkoły powszechnej w rodzinnej miejscowości pracował jako robotnik w różnych kopalniach węgla kamiennego.

9 września 1914 wstąpił do Legionów Polskich i został przydzielony do 15 kompanii 3 pułku piechoty. 15 maja 1915 został przeniesiony do 6 kompanii 4 pułku piechoty. Wyróżnił się w bitwie pod Jastkowem, Kulewiczami, Koszyszczami i Optową. Za czyny męstwa został 12 sierpnia 1921 przedstawiony do odznaczenia Orderem Virtuti Militari.