Tunel Rove () – nieczynny tunel żeglowny na południowym wybrzeżu Francji w departamencie Delta Rodanu, który umożliwiał transport wodny pomiędzy Marsylią a Rodanem z pominięciem wód Morza Śródziemnego.

Opis Tunel był częścią Kanału Marsylia – Rodan o długości 81 kilometrów, który łączył miasto poprzez Étang de Berre z rzeką Rodan. Północny wlot do tunelu znajduje się w pobliżu wioski Le Rove, zaś południowy na terenie 16. dzielnicy Marsylii – . Przebity został pod wzniesieniem o wysokości 278 m n.p.m. Tunel miał długość 7120 metrów, szerokość 22 metry i wysokość 11,4 metra, zaś głębokość tranzytowa w tunelu wynosiła 4 metry. Mogły nim kursować barki o nośności do 1500 ton w obu kierunkach jednocześnie.

Historia Pomysł budowy kanału i tunelu powstał w połowie XIX wieku. Wstępny projekt, przedstawiony w 1841 roku przez inżyniera Montrichera, zakładał budowę tunelu o długości 5040 metrów, który miał przecinać wzgórza na wysokości 50 metrów nad poziomem morza, co jednak wymagało budowy aż czterdziestu ośmiu śluz i co najmniej jednej doby na pokonanie tej trasy przez każdy statek. W 1873 roku inżynier Le Blanc opracował nowy projekt tunelu dla Izby Handlowej w Marsylii i zaproponował rozwiązanie, które ostatecznie wybrano do realizacji: żeglowny tunel miał być zbudowany na poziomie morza.