Rezerwaty proste wymagały podstawowych prac (rekonstrukcji, ogrodzenia, wyznaczenia tras zwiedzania, ustawienia tablic informacyjnych), złożone natomiast potrzebują bardziej zaawansowanych sposobów ochrony i prezentacji.
W odróżnieniu od Zdzisława Rajewskiego i Ksawerego Piwockiego, którzy podkreślali społeczno-dydaktyczne funkcje rezerwatów i ich znaczenie dla turystyki, Augustyniak określił trzy etapy ich tworzenia: Badania wykopaliskowe, Przygotowanie projektu, Realizacja. Podobnie jak Krzysztof Dąbrowski, traktował rezerwat jako trwały element krajobrazu historycznego. W jego koncepcji rezerwat miał łączyć funkcje naukowe, edukacyjne i rekreacyjne. W szerszym kontekście europejskim podobną rolę pełnią muzea na wolnym powietrzu (open-air museums), które wykorzystują rekonstrukcje i łączą ochronę dziedzictwa z jego prezentacją i interpretacją.