Wraz z Izaakiem Brodawką i Mendlem Isajkowiczem z Brześcia dzierżawił komorę celną w Kownie, a ponadto był kontrolerem mennicy wielkoksiążęcej w WilnieLaurynas Šedvydis, Marius Sirutavičiuss, All The Grand Duke’s Lenders: Creditors of the Grand Duchy of Lithuania from 1555 to 1569, Lithuanian Historical Studies 26(1), s. 16, 20. W 1569 wspólnie z Izaakiem Brodawką otrzymał prawo bicia dwudenarów w WilnieIvar Leimus, Die Münzbeziehungen zwischen Livland und seinen Nachbarn im 16. Jahrhundert, w: Die baltischen Länder und Europa in der Frühen Neuzeit, red. N. Angermann, K. Brüggemann, I. Põltsam-Jürjo, Köln–Weimar–Wien 2015, s. 198–199. W drugiej połowie 1569 został namiestnikiem Parnawy; Zygmunt August polecił mu współpracę ze szwedzkim komendantem Rewla i działania przeciwko DaniiStanisław Bodniak, Kongres szczeciński na tle bałtyckiej polityki polskiej, Prace Krakowskiego Oddziału Polskiego Towarzystwa Historycznego nr 3, Kraków 1929, s. 28O tej funkcji Uberfelda (capitaneus Parnaviensis) mówi też dokument z Metryki Koronnej, z 7 marca 1571, MK 108, f. 434-435, MRPS V, nr 10586. Zajmował się też spłatą królewskiego długu wobec garnizonu w ParnawieIvar Leimus, О чеканке монет в Долеском (Даленском) замке в 1572 и 1573 годах, Proceedings of the Estonian Academy of Sciences Humanities and Social Sciences 37(1), 1988, s.
Źródło i licencja
Fragment artykułu Wikipedia — Walenty Uberfeldt · historia autorów.
Tekst: CC BY-SA 4.0. Wydzielono fragment z dłuższego artykułu.