backdoora lub konia trojańskiego, dowodzenie i kontrola (, C2) – nawiązanie łączności z infrastrukturą napastnika, dającej mu stały, interaktywny dostęp do sieci ofiary, działania na celu () – realizacja właściwego celu ataku: wykradzenie danych, naruszenie ich integralności lub dostępności albo wykorzystanie przejętego komputera jako punktu przerzutowego do kolejnych systemów w sieci.
Zastosowanie w obronie Kluczowym założeniem modelu jest asymetria na korzyść obrońcy: napastnik musi przejść wszystkie ogniwa łańcucha, obrońcy zaś wystarczy przerwanie jednego z nich, najlepiej możliwie wczesnego. Autorzy modelu zaproponowali macierz przeciwdziałań, w której każdej fazie ataku przyporządkowuje się sześć rodzajów działań zaczerpniętych z doktryny operacji informacyjnych: wykrywanie, uniemożliwianie, zakłócanie, osłabianie, zwodzenie i niszczenie. W fazie eksploatacji systemy wykrywania włamań na hostach (HIDS) pozwalają na przykład biernie wykryć wykorzystanie podatności, instalacja poprawek całkowicie ją uniemożliwia, a mechanizm zapobiegania wykonaniu danych (DEP) zakłóca działanie już uruchomionego kodu. Macierz obejmuje zarówno rozwiązania techniczne, jak sieciowe systemy wykrywania włamań i listy kontroli dostępu na zaporach, jak i praktyki utwardzania systemów oraz czujność samych użytkowników.