Zdobycie Sint Maarten – zakończona sukcesem inwazja hiszpańska holenderskiej kolonii na Sint Maarten w 1633 roku.
Zagrożenie posiadłości i transportu hiszpańskiego w Ameryce środkowej przez okręty innych nacji (czego najbardziej drastycznym przykładem było zdobycie hiszpańskiej floty skarbowej przez Holendrów w zatoce Matanzas w 1628) spowodowało, że Hiszpanie bardzo niechętnie spoglądali na wszelkie nowe, obce placówki. Jedną z nich była kolonia na Sint Maarten, którą Holendrzy założyli w 1631. Ustanowili tam niewielki fort i rozpoczęli eksploatację soli z lokalnych salin. Holenderski fort znajdował się na niewielkim cyplu w zatoce w południowej części wyspy. Brzeg zatoki stanowiła długa mierzeja, za którą znajdowały się solne panwie; miał 22 działa, a jego położenie czyniło atak bardzo trudnym.
W czerwcu 1633 flota hiszpańska (24 okręty wojenne i 30 transportowców) otrzymała zadanie, by po drodze do kontynentalnej Ameryki opanować Sint Maarten i założyć tam stałą placówkę. Płynąc z Europy bez doświadczonych pilotów, początkowo 22 czerwca przypłynęli do Saint-Barthélemy, biorąc ją omyłkowo za Sint Maarten;