Cokor mandżurski (Myospalax psilurus) – gatunek ssaka, gryzonia z rodziny ślepcowatych. Występuje we wschodniej Azji. Jego kariotyp liczy 64 chromosomy. Długość głowy i tułowia 200–270 mm, ogona 35–55 mm, waży 185–400 g, barwa słomianoszara. Aktywny zmierzchem i świtem, drąży w ziemi długie korytarze. Żywi się głównie korzeniami i bulwami, ale też nadziemnymi częściami roślin, a dietę zdarza mu się uzupełniać gryzoniami. Raz do roku samica rodzi 2–4 młode. Gatunek najmniejszej troski.
Genetyka Diploidalna liczba chromosomów cokora mandżurskiego wynosi 64, tyle samo co u Myospalax epsilanus, ale więcej niż u innych gatunków cokorów.
Budowa Długość głowy i tułowia cokora mandżurskiego mieści się w przedziale między 200 a 270 mm, czemu towarzyszy ogon mierzący od 35 do 55 mm. Cokor ten waży pomiędzy 185 a 400 g. Jest to nieznacznie mniej niż Myospalax armandii i jeszcze mniej niż cokor ałtajski, potrafiący przekroczyć 700 g. Autorzy Handbook of the Mammals of the World zaznaczają, że powyższe pomiary pochodzą z badań Smitha opublikowanych w 2008 i prawdopodobnie wykonane zostały na terenach zamieszkiwanych też przez Myospalax epsilanus.