Nie lubi natomiast kamienistego podłoża.
Cokor ten, podobnie jak inne ślepcowate, drąży w ziemi nory obejmujące długie tunele. Buduje jamy o dwóch poziomach. Bardziej powierzchowny leży 1–2 dm pod powierzchnią. Znajdują się tam chodniki, którymi cokor się przemieszcza. Szerokość jamy zależy od wieku zwierzęcia. Młode cokory mandżurskie drążą jamy szerokie na 4–5 cm, a te dorosłe na 8–12 cm. Cokor ten drąży też tunele, w których poszukuje żywności. Kiedy już wykorzysta te tunele, zatyka je ponownie i porzuca. Z tego poziomu przechodzi się na głębszy, ulokowany między 4 a 11 dm pod powierzchnią gruntu. Znajdują się tam przejścia, ale też komory pełniące funkcje sypialni, toalety i spiżarni, gdzie zwierzę gromadzi pokarm.
Cokory podobnie jak i inne ślepcowate są zwierzętami roślinożernymi. Rzeczony cokor żywi się głównie korzeniami, kłączami, bulwami, łodygami i pędami różnorodnych roślin, w szczególności korzeniami zbóż. Niemniej w jego żołądkach znajdowano niewielkie gryzonie z rodzajów myszarka i chomicznik. Gromadzi sobie zapasy na zimę sięgające masy 10 kg, a zbiera korzenie, bulwy i odrośla różnych roślin, zwłaszcza zielnych.