Co do sposobu, w jaki Bóg rządzi światem, Gersonides podzielał pogląd Majmonidesa: istnieje ogólna opatrzność gatunkowa oraz opatrzność indywidualna, obejmująca jednak tylko ludzi, którzy dostatecznie udoskonalili swój intelekt. Utrzymywał, że zło nigdy nie pochodzi od Boga, lecz jedynie od materii. Odszedł też od rozpowszechnionego wówczas poglądu, zgodnie z którym Intelekt Czynny jest ostatnim ogniwem łańcucha oddzielonych intelektów, w którym każdy kolejny emanuje z poprzedniego. Jego zdaniem Intelekt Czynny emanuje ze wszystkich intelektów poruszających sfery niebieskie i dzięki temu łączy w spójną całość cząstkową wiedzę każdego z nich.
Stworzenie świata Majmonides wyliczał trzy teorie pochodzenia świata: wieczność świata (za Arystotelesem), powstanie z pramaterii (za Platonem) oraz stworzenie z niczego (za Księgą Rodzaju). Gersonides odrzucił stworzenie i przyjął stanowisko zbliżone do platońskiego: świat został ukształtowany z materii istniejącej odwiecznie. Odróżniał przy tym „prawieczną materię”, niepojmowalną i pozbawioną wszelkiej formy, od „pramaterii” zdolnej potencjalnie przyjmować formę.