Dokumentem wyjściowym pozwalającym na określenie pojęcia zwierząt rzeźnych, była ustawa z 1950 r. o zakazie uboju zwierząt hodowlanychUstawa z dnia 4 kwietnia 1950 r. o zakazie uboju zwierząt hodowlanych. Dz. U. 1950 nr 18 poz. 152. W myśl ustawy zakazano uboju zwierząt hodowlanych, zarówno na cele aprowizacyjne i przemysłowe, jak i dla własnego gospodarstwa domowego, które zapisane były do ksiąg gospodarskich zwierząt zarodowych. Następnie w 1952 r. Minister Rolnictwa i Reform Rolnych określił w drodze rozporządzenia tryb oraz władze właściwe do orzekania, czy zwierzęta utraciły cechy, stanowiące podstawę wpisu do ksiąg gospodarskich zwierząt zarodowychRozporządzenie Ministra Rolnictwa z dnia 17 stycznia 1952 r. w sprawie wykonania art. 3 i 4 ustawy o zakazie uboju zwierząt hodowlanych. Dz. U. 1952 nr 19 poz. 126. Kolejnym ważnym dokumentem był dekret z 1952 r. regulujący gospodarowanie artykułami obrotu towarowego i zaopatrzeniaDekret z dnia 29 października 1952 r. o gospodarowaniu artykułami obrotu towarowego i zaopatrzenia. Dz. U 1952 nr 44 poz. 301. Zgodnie z dekretem gospodarowanie artykułami mającymi podstawowe znaczenie dla gospodarki narodowej odbywało się w ramach narodowych planów gospodarczych na podstawie centralnych bilansów materiałowych i centralnych bilansów.