Wiktor Zientarski (ur. 1854 w Warszawie, zm. w XX wieku) – polski kompozytor, autor przede wszystkim utworów fortepianowych, a także pieśni i muzyki religijnej. Kształcił się w Instytucie Muzycznym w Warszawie u Karola Augusta Freyera i Stanisława Moniuszki. Opracowywał również na fortepian repertuar ukraiński, w tym pieśni zebrane i opracowane przez .
Życiorys Urodził się w 1854 roku w WarszawieW jednym rekordzie katalogowym Narodowej Biblioteki Ukrainy im. W.I. Wernadskiego odnotowano odmiennie rok 1858. . W Instytucie Muzycznym w Warszawie uczył się u Freyera i Moniuszki.
Był synem Romualda Zientarskiego, kompozytora, organisty, dyrygenta i pedagoga, u którego się kształcił przed podjęciem nauki w warszawskim konserwatorium.
Życiorys Wiktora Zientarskiego, podobnie jak jego ojca, w istotnej części jest nieustalony, na czele z rokiem śmierci. Polska Biblioteka Muzyczna podaje rok 1920 ze znakiem zapytania.
Twórczość i działalność wydawnicza Encykłopedija suczasnoji Ukrajiny podaje, że Zientarski skomponował około 100 utworów, głównie na fortepian. Polska Biblioteka Muzyczna informuje o 35 autografach jego kompozycji przechowywanych w Bibliotece Narodowej.