Stefan Zienowicz (ur. 1779, zm. 1856) – polski przyrodnik, chemik i mineralog, zajmujący się także geologią, wykładowca Liceum Krzemienieckiego i profesor zwyczajny chemii Uniwersytetu św. Włodzimierza w Kijowie. W Krzemieńcu prowadził wykłady mineralogii i geognozji, badania geologiczne oraz opiekował się gabinetem mineralogicznym. W 1830 został członkiem korespondentem Towarzystwa Królewskiego Warszawskiego Przyjaciół Nauk.
Życiorys Pochodził ze szlachty. Ukończył szkołę powiatową w Łucku, a następnie przez cztery lata przygotowywał się do zawodu nauczyciela w Instytucie Pedagogicznym przy Uniwersytecie Wileńskim. W 1808 rozpoczął pracę jako nauczyciel matematyki i fizyki w szkole powiatowej w Bobrujsku.
Źródła różnią się w odniesieniu do kolejnego miejsca jego pracy. Sergey I. Degtyarev, opierający biografię na wykazach służbowych z 1832, podaje, że w 1809 Zienowicz został przeniesiony do szkoły powiatowej w Winnicy. Русский биографический словарь wskazuje natomiast szkołę powiatową w Wilnie.
W 1814 Zienowicz rozpoczął pracę w Gimnazjum Wołyńskim w Krzemieńcu, późniejszym Liceum Krzemienieckim, gdzie uczył chemii, mineralogii i geognozji, a także technologii.