Władysław Chmura (ur. 26 września 1892 roku w Tyczynie na podkarpaciu, zm. 8 września 1943 w Forcie w Pomiechówku) – major dyplomowany artylerii, oficer konspiracji ZWZ-AK.

Życiorys W latach 1902-1910 był uczniem gimnazjalnym w Dębicy i Sanoku. Następnie studiował prawo na Uniwersytecie JagiellońskimBiogram na podstawie danych personalnych z teczek z Wojskowego Biura Historycznego: sygn. I.340.1.229, WSWoj. i I.481.C.1666..

Wcielony do wojska 1 września 1914 roku do służby w Twierdzy krakowskiej, służył w 2 pułku artylerii wałowej. Od 1916 roku był oficerem baterii moździerzy, następnie w baterii armat i automobilowej baterii armat, a także oficerem wywiadowczym. Dwukrotnie przysypany granatami był na leczeniu w krakowskim szpitalu wojskowym.

Od listopada 1918 w wojsku polskim – był oficerem batalionu zapasowego 1pap, oficerem bateryjnym w 1 paw (dawny austriacki 2 paw) i 2 pułku artylerii górskiej w Krakowie. Następnie zrobił kurs adiutanta sztabowego w Warszawie i został przeniesiony na Front Litewsko-Białoruski. Od maja 1919 pierwszym oficerem kwatermistrzostwa i szefem sekcji organizacyjnej kwatermistrzostwa w dowództwie Frontu Litewsko-Białoruskiego. Od końca 1919 roku pełnił funkcję szefa sekcji w dowództwie 4 Armii i szefa Okręgu IV w dowództwie Frontu Północnego.