Opactwo Tongerlo (niderl. Abdij van Tongerlo) – rzymskokatolickie opactwo zakonu norbertanów znajdujące się w belgijskiej gminie Westerlo, w dzielnicy Tongerlo.
Historia Około 1130 roku możnowładca Giselbert sprowadził do swojej rezydencji norbertanów z . Do XIII wieku Tongerlo funkcjonowało jako klasztor podwójny, wówczas zakonnice przeniosły się do Klasztoru Eeuwen niedaleko Broechem, lecz placówkę tę zlikwidowano przed końcem stulecia. W 1410 roku opat Jan Geerts reaktywował żeński klasztor w , w Herentals. W 1547 roku wzniesiono Dom Biskupi. 27 stycznia 1590 roku opactwo wykupiło niezależność od biskupów ’s-Hertogenbosch i w tym celu sprzedało większość swoich posiadłości ziemskich w Brabancji Północnej. W 1629 roku miasto ’s-Hertogenbosch zostało zdobyte przez kalwinistów, wskutek czego w latach 1637–1640 zakonnicy przebywali na emigracji w Mechelen. Około 1682 roku opat klasztoru zamówił u Jana Erasmusa Quellinusa dwa obrazy (Chrystus w domu Szymona i Wesele w Kanie Galilejskiej), które ozdobiły refektarz. Klasycystyczny pałac opacki wzniesiono w latach 1725–1728.