Najbardziej rozległe naturalne formacje zaroślowe znajdują się w regionach klimatu półpustynnego lub śródziemnomorskiego między 20° a 40° szerokości geograficznej na obu półkulach. Najbardziej typowe zarośla występują zwłaszcza na obszarach występowania naturalnych pożarów, czyli na zachodnich (nawietrznych) wybrzeżach kontynentów, między około 30° a 40° szerokości geograficznej. Na niższych szerokościach geograficznych formacje zaroślowe sąsiadują z pustyniami, natomiast na wyższych szerokościach geograficznych z lasami strefy umiarkowanej. W miejscach tych klimat charakteryzuje się łagodnymi, wilgotnymi zimami i gorącymi, suchymi latami. Drzewa nie są w stanie rosnąć w tych regionach, a roślinność jest zdominowana przez rośliny zdrewniałe o krzaczastym pokroju.
Szacuje się, że formacje zaroślowe pokrywają 17,6% powierzchni lądów na Ziemi.
Podział Według „Międzynarodowej klasyfikacji i kartografii roślinności” opracowanej przez UNESCO w 1973 roku formacje zaroślowe można podzielić na: formacje zaroślowe (ang.