Natomiast Prusowie: Muselith, Pomere, Cuneco i Martin (bracia), Seloden, Ustiothe, Rickeli, Hanken (ich stryjowie) otrzymali łącznie 8 łanów na prawie pruskim z obowiązkiem dwóch służ zbrojnych (od całości nadania 8 łanów).
W 1381 niejaki Jakub otrzymał nadanie na 2 łany oraz prawo zbudowania młyna "z jednym kołem". W 1416 r. i 1422 ponawiano lokację wsi, zniszczonej po wojnie polsko-krzyżackiej (zwanej wojna głodową). W 1483 r. biskup warmiński Mikołaj Tungen zapisał wsi 60 łanów na prawie chełmińskim.
Dawna wieś Jedzbark była uważana za bogatą i ludną, liczyła 600 osób i posiadała swój Urząd Stanu Cywilnego, który mieścił się na końcu wsi, nad jeziorem Ar u gospodarza o nazwisku Angryka. Począwszy od końca XVIII wieku we wsi istniała szkoła, a pod koniec XIX wieku funkcjonowała bibliotekę ludową. We wsi znajduje się pomnik z dwumetrową rzeźbą Chrystusa, upamiętniający poległych na frontach I wojny światowej. Ich nazwiska widnieją na płycie pomnika.