Architektura i wyposażenie Świątynia barokowa, trójnawowa, o układzie halowym, wzniesiona z piaskowca. Wieża kościelna zwieńczona latarnią ma wysokość 60 m, znajdują się w niej trzy dzwony z lat 1729, 1736 i 1927. Dach kościoła przykryty jest łupkiem, dekorują go lukarny. Do ścian kościoła dostawione są przypory, wnętrze doświetlają okna zwieńczone łukiem pełnym. W nawach bocznych znajdują się empory. Na zewnętrznych ścianach znajdują się płyty nagrobne z nieistniejącego już przykościelnego cmentarza. Najstarsza z nich pochodzi z 1690 roku, a najmłodsza – 1835 roku. W zamurowanej krypcie pod prezbiterium znajduje się 25 trumien.

Ołtarz główny został ufundowany w 1767 roku w testamencie Conrada Christopha Wetterlinga. Jego autorami są rzeźbiarz Johann Caspar Mohr z Hildesheimu i malarz Ph.C. Hirschebeck z Goslaru. Ma wysokość ok. 15 m. W centralnym polu znajduje się obraz Chrystusa ukrzyżowanego, a po jego bokach umieszczono figury świętych Szczepana i Jana Chrzciciela. W górnym polu przedstawiono Trójcę Świętą w otoczeniu aniołów. W predelli ołtarza w XX wieku umieszczono obraz Ostatniej Wieczerzy, wykonany na przełomie XV i XVI wieku. Mensa ołtarzowa od lat 70. XX wieku jest wolno stojąca.