z drugiej misji wrócił do Polski 15 października 1510. W marcu 1513 odbył trzecią misję do Imperium Osmańskiego. Jesienią 1510 przywiózł do Polski dokument sułtański deklarujący roczny pokój od 1 sierpnia tego roku. W 1513 Zygmunt I powierzył mu także misję wobec kapituły włocławskiej. Miał przekazać wolę monarchy, aby biskupem włocławskim został wybrany Maciej Drzewicki; 12 grudnia 1513 był obecny przy jego elekcji jako poseł królewski.
Urząd wojskiego poznańskiego sprawował od 1520 do 1535, a burgrabiego krakowskiego od 1524 do 1535. W latach 1525-1526 występował ponadto jako starosta żniński w dobrach arcybiskupów gnieźnieńskich i uczestniczył w regulowaniu granic między dobrami arcybiskupimi a majątkiem opactwa cystersów w Koronowie. Jako starosta rogoziński z ramienia królowej Bony jest poświadczony w latach 1530-1532. Zmarł przed 12 sierpnia 1535.
Rodzina i pochodzenie Był związany z Turostowem i Łopiennem. W 1519 i 1521 występował jako dziedzic Łopienna, a w 1533 Turostowo należało do jego dóbr. Był wujem Jana Żdżarowskiego, późniejszego kanonika poznańskiego.