Antoni Wyssogota Zakrzewski herbu Wyssogota (ur. prawdopodobnie ok. 1710, zm. w 1779 lub 1780Zysnarski podaje jako rok śmierci 1779; w wykazie przyszłych haseł Polskiego Słownika Biograficznego datę zapisano jako „1779/80”. ) - szlachcic i senator świecki I Rzeczypospolitej, starosta kruszwicki i radziejowski. Kasztelan santocki w latach 1756-1757, biechowski w latach 1757-1772, krzywiński w latach 1772-1778 i lądzki od 1778.

Był właścicielem dóbr Czarków, Gutów, Bierzglin, Mokronos i Kromolice. Jako kasztelan santocki i starosta radziejowski 26 czerwca 1757 w Poznaniu wydał przywilej lokacyjny dla osady olęderskiej na miejscu zniszczonej wsi Bierzglino.

Kariera urzędnicza i polityczna 20 grudnia 1756 został kasztelanem santockim, a 28 września 1757 kasztelanem biechowskim. Podczas rozdwojonego sejmiku przedkonwokacyjnego w Środzie 6 lutego 1764 poparł koło wojewodów poznańskiego i kaliskiego. W elekcji 1764 oddał głos na Stanisława Augusta Poniatowskiego jako elektor województwa kaliskiego. 15 października 1772 został kasztelanem krzywińskim, a 6 marca 1778 kasztelanem lądzkim.