Początkowo PWST składała się z czterech wydziałów: Budownictwa (z oddziałami: Konstrukcyjno-Budowlanym i Komunikacyjno-Wodnym), Budowy Maszyn (z oddziałami: Technologicznym i Konstrukcyjnym), Elektrycznego (z oddziałami: Energetycznym – według innego źródła: Elektrycznym i Telekomunikacyjnym) oraz Chemii Technicznej, a na jesieni 1942 r. utworzono Wydział Mierniczy. Struktura ta w zasadzie odpowiadała przedwojennej strukturze Politechniki Warszawskiej z pominięciem Wydziału Architektury. Za funkcjonowanie wydziałów odpowiadali kierownicy, w większości przypadków byli to dziekani PW powołani przed wojną. Nadzór nad całym majątkiem uczelni sprawowała administracja ogólna, którą kierował zastępca dyrektora – do dyspozycji miał sekretarza i kilkunastu pracowników technicznych. Natomiast opiekę nad budynkami pełniła administracja gmachów, do której przydzielono wybranych pracowników naukowo-dydaktycznych oraz techników (ok. 60 osób). Obowiązywał podział obowiązków: budynki, które stanowiły zaplecze naukowo-dydaktyczne wydziałów, podlegały kierownikowi wydziału, woźnemu lub pracownikom administracyjnym, natomiast budynki pełniące funkcję pawilonów specjalistycznych podlegały profesorom, woźnym lub pracownikom technicznym, którzy byli tam zatrudnieni. Na początku kwietnia 1942 r.