Początkowo PWST składała się z czterech wydziałów: Budownictwa (z oddziałami: Konstrukcyjno-Budowlanym i Komunikacyjno-Wodnym), Budowy Maszyn (z oddziałami: Technologicznym i Konstrukcyjnym), Elektrycznego (z oddziałami: Energetycznym – według innego źródła: Elektrycznym i Telekomunikacyjnym) oraz Chemii Technicznej, a na jesieni 1942 r. utworzono Wydział Mierniczy. Struktura ta w zasadzie odpowiadała przedwojennej strukturze Politechniki Warszawskiej z pominięciem Wydziału Architektury. Za funkcjonowanie wydziałów odpowiadali kierownicy, w większości przypadków byli to dziekani PW powołani przed wojną. Nadzór nad całym majątkiem uczelni sprawowała administracja ogólna, którą kierował zastępca dyrektora – do dyspozycji miał sekretarza i kilkunastu pracowników technicznych. Natomiast opiekę nad budynkami pełniła administracja gmachów, do której przydzielono wybranych pracowników naukowo-dydaktycznych oraz techników (ok. 60 osób). Obowiązywał podział obowiązków: budynki, które stanowiły zaplecze naukowo-dydaktyczne wydziałów, podlegały kierownikowi wydziału, woźnemu lub pracownikom administracyjnym, natomiast budynki pełniące funkcję pawilonów specjalistycznych podlegały profesorom, woźnym lub pracownikom technicznym, którzy byli tam zatrudnieni. Na początku kwietnia 1942 r.
Źródło i licencja
Fragment artykułu Wikipedia — Państwowa Wyższa Szkoła Techniczna · historia autorów.
Tekst: CC BY-SA 4.0. Wydzielono fragment z dłuższego artykułu.