W 1939 roku w czasie wojny obronnej Polski wziął udział w obronie Zegrza, po czym wraz z rodziną ewakuował się do Lwowa, a następnie wraz ze swoim oddziałem został internowany na Węgrzech. Z Węgier przedostał się do Jugosławii, a z niej drogą morską do francuskiej Marsylii. Po agresji III Rzeszy na Francję wraz z resztą kadry Centrum Wyszkolenia Łączności trafił do Wielkiej Brytanii. W 1941 roku projekt opracowany przez plutonowego Garbosia i podporucznika Józefa Kosackiego z Polskich Sił Zbrojnych na Zachodzie wygrał konkurs na najlepszy wykrywacz min rozpisany przez brytyjskie Ministerstwo Zaopatrzenia, dzięki czemu został skierowany do produkcji seryjnej i znajdował się w użyciu przez resztę II wojny światowej. Konstrukcja tego wykrywacza min stała się pierwowzorem wszystkich następnych wykrywaczy min, a on sam był używany przez brytyjską armię do lat 70. XX wieku.
W Wielkiej Brytanii skończył kurs oficerski i otrzymał stopień podporucznika. Do Polski powrócił w 1947 roku. Początkowo został przydzielony do Szkolnego Punktu Łączności w Zgierzu jako kierownik Warsztatów Technicznych i Magazynów Sprzętu Łączności. Został awansowany do stopnia kapitana. W 1953 roku zwolniono go z wojska.