Życiorys Pierwsze wykształcenie odebrał we Lwowie, gdzie ukończył gimnazjum i kurs filozoficzny. W 1822, po uzyskaniu stypendium galicyjskiego, podjął studia medyczne w Wiedniu. Równolegle prowadził studia nad polskim piśmiennictwem medycznym i dziejami Ormian. Zbliżył się do Józefa Maksymiliana Ossolińskiego, a w latach 1826–1827 uczestniczył w katalogowaniu jego pozostającego wówczas w Wiedniu księgozbioru przed przewiezieniem go do Lwowa. Studia zakończył uzyskaniem stopnia doktora medycyny na Uniwersytecie Wiedeńskim. W 1830 ogłosił w Wiedniu rozprawę Medizinisch-literärische Geschichte des Weichselzopfes. Ein Versuch, poświęconą kołtunowi polskiemu, po czym powrócił do Lwowa Medizinisch-literärische Geschichte des Weichselzopfes. Ein Versuch (Wiedeń 1830) w Google Books.
Działalność lekarska i naukowa Był członkiem korespondentem Towarzystwa Naukowego Krakowskiego i publikował artykuły naukowe w lwowskich periodykach. W sierpniu 1830 rozpoczął pracę lekarską w zakładzie dla osób chorych psychicznie działającym w Szpitalu Głównym miasta Lwowa. Równocześnie gromadził materiały dotyczące historii medycyny w Polsce. Pozostawił m.in.