Bazylika w Gößweinsteinie (niem. Basilika Gößweinstein) – barokowa świątynia pełniąca funkcję rzymskokatolickiego sanktuarium Świętej Trójcy, znajdująca się w niemieckiej gminie Gößweinstein. Wzniesiona w latach 1730–1768 według projektu Balthasara Neumanna. Od 1948 roku nosi godność bazyliki mniejszej.

Historia Wiele dokumentów historycznych dotyczących historii ruchu pielgrzymkowego w Gößweinsteinie zaginęło podczas wojny trzydziestoletniej (1618–1648). Według legendy, ruch pielgrzymkowy do Gößweinsteinu narodził się w 934 roku, za panowania Henryka I Ptasznika. Około 1240 roku rozpoczęto budowę nowego kościoła, gdyż dotychczasowy był już zbyt mały, by pomieścić wszystkich wiernych. Pierwsza wzmianka o nim pochodzi z 1308 roku. Około 1510 roku powstała grupa figuralna Maryi koronowanej przez Trójcę Świętą, uznawana za cudowną. Ruch pielgrzymkowy na początku XVI wieku wzmogło nadanie sanktuarium prawa do udzielania odpustów przez papieża Juliusza II. Po wojnie trzydziestoletniej liczba pielgrzymów była tak duża, że do pomocy w opiece nad świątynią sprowadzono z Bambergu dominikanów, franciszkanów i kapucynów. W 1723 roku książę-biskup Bambergu ufundował budowę klasztoru kapucynów przy sanktuarium.