W 2009 roku Microsoft opublikował poradę bezpieczeństwa dotyczącą mechanizmu DNS devolution, ograniczającą jego stosowanie: nie jest on wykorzystywany, gdy sufiks pochodzi z listy przeszukiwania sufiksów DNS ani gdy nazwa domeny składa się tylko z dwóch członów.
Bezpieczeństwo Mechanizmy, na których opiera się WPAD, nie przewidują żadnej formy uwierzytelnienia, co ułatwia podszycie się pod serwer WPAD. Wartości opcji DHCP mogą zostać sfałszowane, zapytania DNS wyciekają poza sieć organizacji, w sieci lokalnej można odpowiadać na zapytania rozgłoszeniowe, a w pliku PAC można umieścić złośliwy kod JavaScript.
Pierwszą podatność związaną z protokołem odnotowano już w 1999 roku (CVE-1999-0858), a do 2022 roku zarejestrowano 23 podatności CVE zawierające w opisie słowo wpad. Autorzy przeglądu w ACM Computing Surveys określają WPAD jako protokół powszechnie używany, podatny na wiele różnych ataków i trudny do naprawienia, i zalecają wyłączanie go wszędzie tam, gdzie serwery proxy nie są potrzebne. Zagadnienia te omawia szerzej hasło BadWPAD.
Przypisy
Kategoria:Protokoły internetowe Kategoria:Bezpieczeństwo komputerowe