Feliks Żebrowski, także Szczęsny Żebrowski oraz Feliks Szczęsny Żebrowski (zm. prawdopodobnie w 1613 w Lesku) – polski duchowny katolicki, teolog i polemista, matematyk, astronom i mierniczy. Był proboszczem w Lesku oraz wychowawcą Jana Zebrzydowskiego. Uczestniczył w rozplanowaniu założenia kalwaryjnego fundowanego przez Mikołaja Zebrzydowskiego, z którego rozwinęło się sanktuarium w Kalwarii Zebrzydowskiej.

Kształcił się u jezuitów w Wilnie i określał się jako uczeń Marcina Śmigleckiego. Prawdopodobnie uzyskał doktorat filozofii; współczesne mu zainteresowania i późniejsza działalność wskazują przede wszystkim na jego biegłość w matematyce. W latach 1593–1597 przeniósł się do Krakowa, a następnie do Lanckorony. Z polecenia jezuitów zajął się wychowaniem Jana Zebrzydowskiego, syna wojewody krakowskiego Mikołaja Zebrzydowskiego. Około 1604 towarzyszył wychowankowi w podróży przez Niemcy, Francję, Hiszpanię i Włochy. Był proboszczem w Lesku. Zmarł prawdopodobnie w 1613 na tamtejszym probostwie.