Udział w powstaniu Kalwarii Zebrzydowskiej W 1604, podczas przygotowań do utworzenia kalwarii przez Mikołaja Zebrzydowskiego, Żebrowski rozmierzył teren pod projektowaną drogę krzyżową. Korzystał z map zawartych w Theatrum Terrae Sanctae Christiana Kruika van Adrichema oraz z wiedzy bernardyna Chryzostoma a Capranica, komisarza Ziemi Świętej. Wspólnie z nim sporządził plan powstającego założenia. Układ stacji wyznaczył tak, aby relacje przestrzenne między kaplicami odpowiadały ich jerozolimskim pierwowzorom, a odległości między nimi zachowywały proporcje przyjęte dla miejsc w Jerozolimie.
Miejscowe elementy krajobrazu otrzymały odpowiadające temu założeniu nazwy: górę Żar określono jako Golgotę, wzniesienie pod Lanckoroną jako Górę Oliwną, mniejszy pagórek jako Syjon, inne wzniesienie jako Morię, a Skawinkę jako Cedron. Rozplanowanie to stało się podstawą kompozycji przestrzennej Kalwarii Zebrzydowskiej. Jej pierwotny układ pozostaje czytelny w zachowanym krajobrazie zespołu, wpisanego w 1999 na Listę światowego dziedzictwa UNESCO.
Przypisy