Adam Juliusz Zaleski (ur. 15 grudnia 1900 w Krakowie, zm. w 1940 w Charkowie) – podpułkownik obserwator lotnictwa Wojska Polskiego, uczestnik walk o granice Polski w latach 1918–1921, wieloletni oficer szkolnictwa lotniczego, komendant Szkoły Podoficerów Lotnictwa dla Małoletnich. Jeniec obozu NKWD w Starobielsku, zamordowany przez funkcjonariuszy NKWD w Charkowie jako jedna z ofiar zbrodni katyńskiej.

Był synem Stefana i Zofii z Bassów. W grudniu 1917 ochotniczo wstąpił do Polskiego Korpusu Posiłkowego, a od 1918 służył w Wojsku Polskim. W czasie walk o granice odrodzonego państwa służył w 9 Pułku Piechoty Legionów i został ranny. W 1919 został mianowany podporucznikiem. 15 października 1925 został skierowany jako uczeń do szkoły pilotów. Ukończył szkolenie 25 października 1926, będąc już w stopniu kapitana, po czym od 16 listopada służył jako adiutant Centralnej Szkoły Podoficerów Pilotów Lotnictwa. W latach 1928–1929 dowodził eskadrą szkolną Szkoły Podoficerów Mechaników Lotniczych w Bydgoszczy. W 1930, w związku z organizowaniem Szkoły Podoficerów Lotnictwa dla Małoletnich w Bydgoszczy, został pierwszym dowódcą jej eskadry szkolnej. Od 1933 był komendantem szkoły. 5 lipca 1937 czasowo objął również obowiązki komendanta Centrum Wyszkolenia Technicznego Lotnictwa, które pełnił przez około miesiąc.