31 grudnia 1916 został mianowany dowódcą 5 Dywizjonu Lotniczego, a 25 października 1917 zatwierdzony na tym stanowisku. Tego samego dnia awansował na podpułkownika. Po rewolucji rosyjskiej służył w lotnictwie Armii Czerwonej jako pilot 8 Korpuśnego Oddziału Lotniczego, a w maju 1919 został przeniesiony do rezerwy. W tym samym roku znalazł się w Polsce i przeszedł do służby w polskim lotnictwie wojskowym.
W sierpniu 1919 objął kierownictwo lotnictwa polowego przy Naczelnym Dowództwie Wojska Polskiego. W lipcu 1920, podczas wojny polsko-bolszewickiej, dowodził lotnictwem obrony Warszawy. Po zakończeniu działań wojennych był komendantem lotniska mokotowskiego w Warszawie. Od marca 1922 pełnił funkcję zastępcy dowódcy 2 pułku lotniczego w Krakowie. W listopadzie 1925 objął stanowisko zastępcy dowódcy 11 pułku myśliwskiego w Lidzie. 12 lipca 1926 wystartował z Lidy na jednomiejscowym samolocie typu SPAD. Podczas wirażu samolot rozbił się w okolicach miasta. Za prawdopodobną przyczynę katastrofy uznano wykonanie zbyt ostrego zakrętu przy małej prędkości. W wyniku katastrofy Zaleski poniósł śmierć. Został pochowany w Lidzie.
Przypisy
Bibliografia
Kategoria:Pułkownicy lotnictwa II Rzeczypospolitej Kategoria:Polacy – oficerowie Imperium Rosyjskiego Kategoria:Uczestnicy wojny polsko-bolszewickiej (strona polska) Kategoria:Urodzeni w 1886 Kategoria:Zmarli w 1926