Był członkiem oddziału Cesarskiego Rosyjskiego Towarzystwa Technicznego w CharkowieTetiana Kovalenko. Polish architectural engineer Zdzislaw Harmansky, Польська спадщина в Харкові в ХІХ - ХХ ст. [dostęp 29.08.2026). Był zaangażowany w życie miejscowej Polonii, pełnił funkcję przewodniczącego rady parafii rz.-kat. w Charkowie. W 1908 należał do grona założycieli i członków Polskiego Domu, będącej ośrodkiem polskiego życia społeczno-kulturalnego w mieście. Wybudował jego siedzibę, która powstała ze środków ofiarodawców.
Po zajęciu Charkowa na początku 1919 roku przez bolszewików, opuścił to miasto i wraz z rodziną przedostał się do Warszawy. Początkowo pracował jako inżynier drogowy powiatu warszawskiego. Był członkiem Związku Inżynierów Drogowych Ministerstwa Robót Publicznych. Od listopada 1922 roku był pierwszym dyrektorem Państwowej Szkoły Technicznej w Wilnie, z której uczynił która znaczącą placówkę oświatową.
Został pochowany na Cmentarzu na Rossie w Wilnie.