Jednym z nielicznych momentów, kiedy jajko opuściło pałacowe mury przed upadkiem caratu, była prestiżowa, charytatywna wystawa dzieł Fabergé w Pałacu von Derviza w Petersburgu w marcu 1902 roku. To z tego wydarzenia pochodzi czarno-biała fotografia jajka, która po latach pomogła w jego identyfikacji.

Po wybuchu rewolucji lutowej i upadku caratu w 1917 roku Rząd Tymczasowy dokonał konfiskaty majątku Romanowów. We wrześniu 1917 roku jajko wraz z innymi klejnotami zostało przetransportowane z Pałacu Aniczkowkiego do zbrojowni kremlowskiej w Moskwie. Między 17 lutego a 24 marca 1922 roku w ramach centralizacji i wyprzedaży dóbr kultury celem pozyskania funduszy na industrializację i zakup żywności, jajko zostało przekazane specjalnemu pełnomocnikowi Rady Komisarzy Ludowych Iwanowi Czinariowowi. W dokumentach przekazania figuruje pod pozycją 68/1548 opisane jako „złote jajko z zegarkiem, diamentowym przyciskiem i cokolikiem z 3 szafirami oraz diamentami różyczkowymi”.

W maju 1924 roku pojawiło się na liście 18 jaj wielkanocnych przeznaczonych na sprzedaż za granicę. Następnie ślad po nim zaginął na kilkadziesiąt lat.