Order Żelaznego Rycerza () – najwyższe wojskowe odznaczenie Rady Białoruskiej Republiki Ludowej (rządu Białorusi na uchodźstwie).
Historia Order o nazwie Krzyż Żelaznego Rycerza został ustanowiony 1 września 1949 roku dekretem Przewodniczącego Rady Białoruskiej Republiki Ludowej, Mikoły Abramczyka. Order ten jest kontynuacją tradycji odznaczeń państwowych Rzeczypospolitej Obojga Narodów oraz Wielkiego Księstwa Litewskiego, stanowiąc reinterpretację Orderu Virtuti Militari, najstarszego odznaczenia wojskowego Wielkiego Księstwa Litewskiego.
Statut Krzyża Żelaznego Rycerza został zatwierdzony przez Mikołę Abramczyka i wszedł w życie 5 sierpnia 1951 roku. Nie jest jasne, czy order został wówczas stworzony fizycznie, czy jedynie jako projekt. W numerze z 24 lutego 1952 roku białoruska gazeta „Backauszczyna” opublikowała zdjęcie oryginalnego odznaczenia oraz jego statut. Krzyż Żelaznego Rycerza dzielił się na pięć klas (ich nazwy wprost nawiązują do nazw klas Orderu Virtuti Militari): klasa I – Krzyż Wielki, klasa II – Krzyż Komandorski, klasa III – Krzyż Kawalerski, klasa IV – Krzyż Złoty, klasa V – Krzyż Srebrny.
W tej publikacji przedstawiono również inne odznaczenia Rady Białoruskiej Republiki Ludowej.