Joachim Feliks Gudel (ur. 16 sierpnia 1927 w Toruniu, zm. 14 stycznia 2002 w Gdańsku) – polski pianista, muzykolog, pedagog, profesor, dyrygent chóru oraz organista.
Życiorys Joachim Gudel urodził się 16 sierpnia 1927 w Toruniu jako syn Antoniego, z wykształcenia skrzypka, organisty i dyrektora chóru kościoła św. Jakuba, i Feliksy z domu Domazar. Joachim naukę muzyki rozpoczął w domu pod kierunkiem ojca, kontynuował ją w Średniej Szkole Muzycznej w Toruniu w klasie fortepianu prof. Ireny Kurpisz-Stefanowej.
Od 1947 studiował muzykologię na Uniwersytecie Jagiellońskim pod kierunkiem Zdzisława Jachimeckiego i Józefa Reissa, następnie w Państwowej Wyższej Szkole Muzycznej w Krakowie w klasie fortepianu Henryka Sztompki oraz na Wydziale Kompozycji, Teorii Muzyki i Dyrygentury pod kierunkiem Stefana Kisielewskiego. Podczas studiów poznał Karola Wojtyłę. Należał do najbliższego grona przyjaciół późniejszego Papieża. Odbył dwuletni kurs chorału gregoriańskiego pod kierunkiem prof. Bronisława Rutkowskiego. Jako student prowadził zespół śpiewu gregoriańskiego w kościele św. Floriana w Krakowie. Od 1955 dzięki stypendium na studiach podyplomowych w Weimarze pod kierunkiem prof. Lajosa Hernády’ego w Franz–Liszt Hochschule.