Życiorys Była jednym z sześciorga dzieci Franciszka, mistrza murarskiego, i Marii z Kamińskich. Po ukończeniu szkoły powszechnej w Gnieźnie podjęła pracę w fabryce zapałek. Następnie ukończyła wieczorowy kurs księgowości i maszynopisania oraz otrzymała posadę w Komisariacie Ziemskim w Gnieźnie. W wieku 25 lat wstąpiła w Chełmnie do Zgromadzenia Sióstr Miłosierdzia św. Wincentego à Paulo. Po ukończeniu nowicjatu skierowano ją do Poznania. Pracowała tam w biurze parafialnym przy kościele Matki Boskiej Bolesnej na Łazarzu. W 1941 władze niemieckie skierowały ją do Racotu w powiecie kościańskim, gdzie wraz z inną siostrą zakonną podjęła pracę pielęgniarki w miejscowej stadninie koni. Udzielała pomocy medycznej mieszkańcom Racotu i okolicznych miejscowości. Równocześnie potajemnie uczyła dzieci czytania i pisania w języku polskim oraz rachunków, a także przygotowywała je do Pierwszej Komunii Świętej. W działalności konspiracyjnej była łączniczką Okręgu Poznańskiego ZWZ. Po utworzeniu Armii Krajowej pełniła funkcję łączniczki obwodu Poznań-Łazarz i w związku z tą działalnością często wyjeżdżała do Poznania. W 1943 Gestapo aresztowało ją w Racocie. Początkowo osadzono ją w więzieniu w Kościanie, następnie przewieziono do Fortu VII w Poznaniu.