Po zakończeniu pracy na stanowisku rektora pracował jako główny agronom w państwowym przedsiębiorstwie rolnym w Lushnji, a następnie w tamtejszym instytucie badań rolniczych. W 1982 został zastępcą przewodniczącego Komitetu Nauki i Techniki. Pracował później również w Instytucie Badań Biologicznych oraz w Akademii Nauk Albanii. Ostatnie lata życia spędził w Stanach Zjednoczonych, gdzie mieszkał z córką Mirą. Źródła podają dwie daty jego śmierci w Nowym Jorku: 5 marca 2015 i 6 marca 2015.
Działalność naukowa Głównym obszarem pracy naukowej Përmetiego była selekcja i genetyczne doskonalenie pszenicy. Prowadził także badania nad całorocznym następstwem zielonek przeznaczonych dla bydła. Był współhodowcą kilku zarejestrowanych odmian pszenicy zwyczajnej, między innymi „Dajti” i „Kamza 9” z 1976, „C22-78” z 1984 oraz „Nikla 886” i „Nikla 684” z 1987. Odmiana „Dajti”, wyhodowana wspólnie z Xh. Shimą, należała w kolejnych dekadach do najbardziej rozpowszechnionych albańskich odmian pszenicy. Përmeti był współautorem podręczników Seleksionimi i bimëve dhe prodhimi i farërave (1970) i Gjenetika (1971) oraz monografii Linjat-bazë e përmirësimit gjenetik të bimës së misrit (1987), napisanej wspólnie z Sulejmanem Xhepą i Ademem Salillarim.