Po trzech latach pracy w kopalni 28 grudnia 1978 został aresztowany. 10 kwietnia 1979 sąd w Tepelenie skazał go na siedem lat więzienia za „agitację i propagandę” oraz „nadużycie stanowiska służbowego”. Karę odbywał m.in. w Tepelenie, Ballshu i Spaçu. W 1982 został zwolniony na mocy amnestii, po czym do końca okresu komunistycznego utrzymywał się z pracy fizycznej. Po upadku systemu komunistycznego wyemigrował do Grecji.
Działalność krytyczna i twórczość W 1967 wydał Trokitje në dyert e teatrit, a w 1975 Teatri dhe koha: studime dhe artikuj kritikë. Jego dorobek krytyczny obejmował studia, artykuły i monografie dotyczące teatru albańskiego oraz jego twórców. W 2009 na łamach czasopisma Studime për artin opublikował artykuł Një studim shterrues për teatrin dhe kinematografinë shqiptare, dotyczący encyklopedii teatru i kinematografii albańskiej Josifa Papagjoniego. Od połowy lat 90. publikował także prozę dotyczącą doświadczeń albańskich migrantów w Grecji, m.in. zbiór opowiadań Vdekja e mjellmës z 1995 i nowelę Vila e vetmuar z 2002. Książki Dëbimi – Udha për në ferr (2003), Arratisja e kujtesës (2004) i Vdekja e artistit (2005) tworzą trylogię poświęconą doświadczeniom represji, więzienia i społecznego wykluczenia.