W 1986 wszedł w skład Prezydium Socjalistycznej Prowincji Autonomicznej Kosowo.
Działalność akademicka i naukowa W latach 1969–1971 pełnił funkcję jednego z pierwszych prorektorów Uniwersytetu w Prisztinie. W 1981 został jego rektorem i kierował uczelnią do 1983. W 1975 został członkiem korespondentem Akademii Nauk i Sztuk Kosowa, a następnie jej członkiem rzeczywistym. Jego dorobek naukowy obejmuje ponad 180 pozycji bibliograficznych, w tym około 70 artykułów naukowych i specjalistycznych z zakresu górnictwa. Opublikował 18 książek naukowych, wśród nich cztery podręczniki akademickie – trzy w języku albańskim i jeden w serbsko-chorwackim. Jego publikacje dotyczyły między innymi maszyn i transportu górniczego, zasobów mineralnych Kosowa oraz kompleksu górniczo-hutniczego „Trepča”. Monografia Boksitet e Dukagjinit (2015) była poświęcona złożom boksytu w regionie Dukagjin i stanowiła syntezę badań geologicznych, mineralogicznych, technologicznych i górniczych, w tym wyników prac prowadzonych w latach 1973–1989. Od 1980, z krótką przerwą, do 2016 był redaktorem naczelnym wydawanego przez Akademię czasopisma „Kërkime”. Kierował także pismem „Plumbzinku” Instytutu Ołowiu i Cynku kombinatu „Trepča”.