W 1938 rozpoczęto tu budowę tamy z elektrownią wodną i zbiornika zaporowego na Willi. Inwestycja oprócz produkcji energii elektrycznej, miała także zapewnić bezpieczeństwo przeciwpowodziowe Wilna. Koszt przedsięwzięcia szacowano na 15 milionów złotych, a jego ukończenie planowano na 1943. Dla potrzeb budowy zbudowano zaplecze mieszkalno-socjalne dla budowniczych, kolejkę wąskotorową z tymczasowym mostem nad Wilią oraz drogę. Do wybuchu wojny nie zdołano wykupić wszystkich gruntów, które miały znaleźć się pod wodą.
Po wybuchu II wojny światowej okupacyjne władze litewskie początkowo zdecydowały o kontynuowaniu budowy, później jednak zaczęły ją wstrzymywać. Późniejsze wydarzenia wojenne ostatecznie przerwały prace. Niedokończoną tamę wysadzili Niemcy.
Po II wojnie światowej w granicach Związku Sowieckiego. W II połowie XX w. zostały połączone w jedną miejscowość, nazwaną Turniszki od wsi Turniszki, położonej na przeciwnym brzegu Willi. W 1969 włączone w granice Wilna.
Od 1991 na niepodległej Litwie. W dawnych domach kierownika budowy i inżynierów elektrowni wodnej ulokowano rezydencje prezydenta i premiera Litwy.
Uwagi
Przypisy
Bibliografia
Kategoria:Antokol