W latach 1985–1989 pisał do podziemnych pism „Solidarność Walcząca”, „Czas Kultury” i „Solidarność – Poznań”. W pierwszym z nich posługiwał się pseudonimem Jan Grad. W 1985 został zatrzymany i przesłuchiwany, a w latach 1987–1990 pracował jako redaktor w Instytucie Zachodnim. Podczas kampanii wyborczej w 1989 przeprowadził wywiady ze wszystkimi kandydatami Komitetu Obywatelskiego „Solidarność” do Sejmu i Senatu. W okresie 1989-1990 był autorem memoriału środowisk twórczych postulującego zniesienie cenzury.
Działalność po 1989 roku W styczniu 1990 był delegatem na II Walne Zebranie Delegatów Regionu Wielkopolska NSZZ „Solidarność”. W latach 1990–1991 pełnił funkcję zastępcy redaktora naczelnego „Dziennika Wielkopolan «Dzisiaj»”. W 1991 pracował w redakcji „Art. & Business”, a w latach 1991–1992 ponownie wykonywał zawód nauczyciela, w Zespole Szkół Odzieżowych w Poznaniu. Od 1992 do 2003 był dyrektorem Zespołu Szkół Ekonomicznych im. Stanisława Staszica w Poznaniu, po czym przeszedł na emeryturę. Wydał książki: Wiersze (1969), Przygoda z antynomią (1992) oraz Ludzie 13 grudnia (2006). 26 czerwca 2014 podczas uroczystości w Poznaniu wręczono mu Krzyż Kawalerski Orderu Odrodzenia Polski, przyznany za wybitne zasługi w działalności na rzecz przemian demokratycznych w Polsce.