John Robartes, 1. hrabia Radnor (ur. 1606 w Kornwalii, zm. 17 lipca 1685 w Chelsea) – angielski arystokrata, polityk i wojskowy, od 1634 2. baron Robartes, od 1679 1. wicehrabia Bodmin i 1. hrabia Radnor. W czasie angielskiej wojny domowej walczył po stronie parlamentu i w 1644 osiągnął rangę marszałka polnego w siłach parlamentarnych. Po restauracji monarchii należał do najważniejszych organizatorów prac Izby Lordów i pełnił urzędy lorda tajnej pieczęci w latach 1661–1673, lorda namiestnika Irlandii w latach 1669–1670 oraz lorda przewodniczącego Rady w latach 1679–1684. Od 1666 był członkiem Royal Society.
Był jedynym synem i dziedzicem Richarda Robartesa, 1. barona Robartes, oraz Frances z domu Hender, pochodzącej z Boscastle w Kornwalii. W 1625 rozpoczął studia w Exeter College na Uniwersytecie Oksfordzkim, a następnie przez kilka lat kształcił się prawniczo w londyńskich Inns of Court. W 1630 poślubił Lucy Rich, drugą córkę Roberta Richa, 2. hrabiego Warwick. Małżeństwo związało go z kręgiem parlamentarnej opozycji wobec Karola I. Po śmierci ojca 19 kwietnia 1634 odziedziczył tytuł 2. barona Robartes. Po raz pierwszy zasiadł w Izbie Lordów 13 kwietnia 1640. Po rozpoczęciu wojny domowej stanął po stronie parlamentu.