thumb|left|Przekrój strzałkowy ciała samca, widoczna powiększona krtań zwierzęcia z workami rezonansowymi Autorzy zwracają uwagę na znacznie powiększoną, sięgającą połowy kręgosłupa i zajmującą większą część jamy klatki piersiowej krtań samców, spychającą inne narządy, jak serce i płuca. Ponadto występują gardłowe parzyste worki rezonansowe, dzięki którym zwierzę wydaje swoje głośne dźwięki przypominające trąbienie. Łuk gnykowy łączy się od tyłu stawowo z chrząstką tarczowatą, znacznie przerośniętą u samców, i chrząstką pierścieniowatą.

Nie występują epolety charakterystyczne dla wielu innych nietoperzy plemienia Epomophorini. Samiec posiada jednak płaszcz długich, wełnistych włosów koloru bladoszarego brązu.

Grzbiet zwierzęcia przybiera kolor brązowej sepii, niekiedy z odcieniem szarego brązu wpadającego w rudawy na zadzie i kończynach dolnych. Miękkie włosy dorastają długości od 9 do 13 mm. Podobny włos pokrywa przedramiona po obu stronach. Włosy są jednokolorowe bądź też mają bladoszarobrązowe końce. Od grzbietu odróżnia się jaśniejszy brzuch. Z płaszczem łączy się białawy kołnierz. Włosy mają tam 6–7 mm. Przez cienki włos zdaje się, jakoby skóra była tam nieowłosiona. Przedramiona pokrywa natomiast wełniste brązowe futro. Na stronie brzusznej pojawia się pasmo białawego ubarwienia.