Po odmowie poparcia uchylenia ustaw testowych oraz Habeas Corpus Act Jakub II usunął go 21 października 1685 z Rady Prywatnej.
Po lądowaniu Wilhelma Orańskiego w Anglii Jakub II skierował Savile'a wraz z Sidneyem Godolphinem i hrabią Nottingham na rozmowy z Wilhelmem. Posłowie dotarli 8 grudnia 1688 do Hungerford. Po ucieczce Jakuba Savile przewodniczył zgromadzeniu parów zajmującemu się utrzymaniem porządku w Londynie, a następnie uczestniczył w działaniach zmierzających do powierzenia Wilhelmowi tymczasowych rządów i zwołania parlamentu konwencyjnego. 22 stycznia 1689 został wybrany przewodniczącym obrad parów w konwencji. Sprzeciwiał się ustanowieniu regencji i poparł rozwiązanie, zgodnie z którym Wilhelm i Maria mieli wspólnie objąć tron. 13 lutego w Whitehall przekazał Wilhelmowi i Marii uchwaloną przez parlament deklarację praw i w imieniu stanów królestwa zaoferował im koronę. Następnego dnia został ponownie lordem tajnej pieczęci. W lutym 1690 zrezygnował z urzędu, pozostając jeszcze członkiem Rady Prywatnej. W czerwcu 1692 został z niej usunięty. Nadal brał udział w pracach Izby Lordów i pojawiał się na jej posiedzeniach jeszcze w marcu 1695. Zmarł 5 kwietnia 1695 w Halifax House w Londynie.