Po powrocie z Niemiec w 1896 roku Maltby ponownie podjęła pracę w Wellesley College, gdzie stanęła na czele katedry fizyki. Wcześniej, w latach 1889–1893, uczyła już w Wellesley jako wykładowczyni () fizyki. Początkowo dorabiała w ten sposób podczas studiów w MIT. Pod koniec semestru jesiennego 1896 roku Maltby niespodziewanie zrezygnowała ze stanowiska, tłumacząc to wówczas koniecznością rekonwalescencji po poważnym wypadku. Do pracy dydaktycznej wróciła jesienią 1897 roku jako wykładowczyni w , gdzie zastępowała .
W 1898 roku Maltby otrzymała ponowne zaproszenie do Niemiec i w niemieckim państwowym instytucie fizyczno-technicznym w Charlottenburgu pracowała jako asystentka naukowa Friedricha Kohlrauscha, prowadząc badania nad elektrolitycznym przewodnictwem roztworów. Była pierwszą kobietą, której przyznano w tym instytucie stanowisko i tytuł asystentki naukowej. Na podstawie ich danych Kohlrausch sformułował tak zwane prawo pierwiastka kwadratowego. Mówi ono, że przewodnictwo molowe mocnych elektrolitów, czyli ich przewodnictwo odniesione do stężenia molowego, maleje w bardzo rozcieńczonych roztworach liniowo wraz z pierwiastkiem kwadratowym ze stężenia.