Opartej na molekularnej analizie filogenetycznej rewizji rodzaju Morpheis dokonali w 2026 roku Artem Najdenow i współpracownicy. M. strigillatus wylistowali jako synonim M. impeditus. Według wyników tej analizy omawiany gatunek zajmuje pozycję siostrzaną dla M. pyracmon.
Morfologia Głowa samca cechuje się beżowymi wypustkami członów czułków. Tło obu par skrzydeł jest szare, ciemniejsze niż u innych gatunków z rodzaju. Wzór, zwłaszcza na przednich skrzydłach, jest dobrze wykształcony, złożony z cienkich, falistych, zakrzywionych, w większości połączonych, ciemnych pasków o szerokości bardziej jednolitej niż u gatunków pokrewnych. Zagęszczenie wzoru na przednim skrzydle tworzy podłużny, nieregularny, ciemny pas przylegający do jego przedniej krawędzi. W przeciwieństwie do M. xylotribus pole między brzegiem kostalnym przedniego skrzydła a jego żyłką kubitalną przednią ma barwę reszty tła. Samcze genitalia mają wyrostki boczne juksty o formie prętowatej, niezmodyfikowanej, pozbawionej bocznych rozszerzeń. Wyrostek (harpe) na spodniej stronie walwy jest prosty, brodawkowaty, słabiej rozwinięty niż u M. cognatus, M. clenchi i M.